خدا لعنتت کنه پرشین

 

یه وقتی بود وبلاگم رو که باز می کردم، کلی کامنت داشتم که گاهی نمیتونستم همه رو جواب بدم، یه وقتی بود کلی حرف داشتم برای گفتن، یه وقتی بود کلی مخاطب داشت اینجا، و همه اینها حس خیلی خوبی بهم میداد. اما تقریبا بعد از حذف شدن وبلاگم، نه حرفی برام موند، نه مخاطبی. 

 

/ 9 نظر / 20 بازدید
چشمه

سلام دوست عزیز. عیدت مبارک باشه. غصه نخور تنهات نمیذاریم.

سحر

اختیار دارین خانوم، یه سری ها تو وبلاگ آدم خواننده های وفادارن، شاید تعدادشون کم باشه ولی همیشه هستن، منم همیشه بهت سر میزنم و منتظر نوشته های قشنگ با ادبیات خاص جولیتی هستم :)

myself

من هنوزم هستم و همیشه ام جز مخاطبات میمونم عزیزم:):ایکسسس

مهسا

خوندن یه سری آدما همیشگیه.حالا چه وبلاگ عوض کنن چه حذف شه تغییر آدرس بدن یا .... شما از همون همیشگی ها هستی.

یاس

میدونم که اگه بخوای کلی حرف واسه نوشتن داری . مهم نیست چند نفر بیان اینجا ، مهم اینه که اون چیزائی رو که توی دلته اینجا بنویسی . پس لطفا بنویس ژولی .

جاسمین

sare man ham hamin bala oomad. yani mishe dobare oon shekli beshe weblogmoon?

sara

خب منم هستم تا وقتی بنویسی میخونمت که :-* :( اما واقعا اینطوریه.یه موقع منم کلی ادمایی رو داشتم که منو میخوندن اما حالا...شاید کلا اینجا عوض شده

گوجونپیو

گیو جاندی آنییییاااا ! ما همه جا باهاتیم جاندی شی

یک دل

من حتی روزهایی هم که نبودی بهت سر زدم. اما خب زمان مشخص کردن آدمای وفادار و دوستدارهای واقعی را همیشه جزء وظایف خودش دونسته . تازه شم ما منتظر خاطرات و حرفات هستیم .از همون دو خطی ها که من میمیرم براشون.